‘Ik leef nu vanuit mijn hart – dat geeft rust’

‘Als mensen meer naar hun gevoel zouden luisteren, zou de wereld er mooier uitzien,’ zegt Bart. ‘Alles moet tegenwoordig snel en draait vaak om geld of macht. Terwijl er zoveel verandert als je de tijd neemt en echt rust vindt.’ Niet voor niets gaf Bart zijn boek de titel Bart volgt zijn hart. Want waar hij vroeger vooral vanuit zijn hoofd leefde, vertrouwt hij nu meer op zijn gevoel. ‘Dat maakt mijn hoofd een stuk rustiger,’ vertelt hij.

Als kind had Bart het moeilijk. Toen hij acht jaar was, kreeg hij de diagnose PDD-NOS, dat nu wordt geschaard onder stoornissen in het autismespectrum. ‘Ik was angstig en vaak boos. De kinderpsychiater zei dat ik nooit zelfstandig zou kunnen wonen. Dat ik me niet zou ontwikkelen. Alsof ik een domme jongen was.’ Maar Bart besloot het tegendeel te bewijzen. ‘Dat label maakte mij strijdlustig. Ik wilde laten zien dat ik wél verder kon komen.’

Inmiddels is Bart 34 jaar. Hij woont al acht jaar begeleid bij Philadelphia en voelt dat hij klaar is voor de volgende stap: helemaal zelfstandig wonen. ‘Een tijdje geleden ergerde ik me aan de regels. Toen dacht ik: hé, dit is een goed teken. Misschien laat het zien dat ik die begeleiding eigenlijk niet meer nodig heb.’

Dat punt bereiken ging niet vanzelf. In zijn boek beschrijft Bart hoe hij zich vaak niet begrepen voelde, hoe boos en gefrustreerd hij kon zijn. Maar ook hoe belangrijk het was dat er mensen waren die hem wél zagen. Mensen die de tijd namen, hem vertrouwen gaven en met hem meedachten.

‘Hoe vaker ik het label kreeg, hoe sterker mijn drang werd om verder te groeien,’ zegt Bart. ‘Een leraar noemde mij vaak “stomme autist”. Juist dat motiveerde me om te laten zien dat ik meer ben dan dat. Ik zeg liever dat ik een gevoelige jongen ben. Labels brengen vaak vooroordelen met zich mee. En ik wil gewoon meedoen in de maatschappij – op mijn eigen manier.’

Als Bart terugkijkt op zijn jeugd, ziet hij een jongen die vastzat in patronen. ‘Ik ontdekte dat je die patronen kunt doorbreken, als je maar in een veilige omgeving bent met mensen die je vertrouwt. Jan speelde daarin een grote rol. Hij was de begeleider van mijn werkklas bij de instelling Midgard. En ook de klassiek homeopaat die ik bezocht als ik vastliep. Dankzij hen lukte het me om steeds een stapje verder te zetten.’

De verhuizing naar een appartement van Philadelphia in Bovenkarspel was een grote stap. ‘Ik woonde voor het eerst zelfstandig met begeleiding. Aan de ene kant vond ik dat heerlijk omdat ik helemaal zelf mijn tijd kon indelen. Maar aan de andere kant raakte ik ook wel uit balans.’ In die begintijd wandelde en praatte Bart veel met een vaste begeleider – Julia in het boek. Een weerbaarheidstraining zorgde ervoor dat hij losser en vrijer kon leven, zonder te denken wat anderen ervan zouden vinden. ‘Ik kan nu goed in het hier en nu zijn en accepteren dat dingen gaan zoals ze gaan. Die groei geeft mij veel vrijheid.’

De weg die Bart heeft afgelegd beschrijft hij in het boek Bart volgt zijn hart. Ter voorbereiding heeft hij naast zijn ouders heel veel mensen uit zijn jeugd geïnterviewd. Zijn verhaal heeft hij verteld aan Hans Lemmens, die het voor hem heeft opgeschreven. ‘Voor mezelf was dit boek een manier van verwerken en loslaten’, zegt Bart. ‘Ik hoop dat mensen die het boek lezen zich realiseren dat iemand niet vast hoeft te zitten in zijn patronen. Ik voel het als mijn roeping om uit te dragen dat mensen anders mogen denken, dat ze meer vanuit hun hart kunnen leven.’

Bart volgt zijn hart is te koop voor 15 euro als je het komt ophalen. Er komt 5 euro bij voor de verzendkosten. Bestellen kan via boekbart@outlook.com. Je kunt Bart ook volgen op Instagram: @boekvanbart.