De 23-jarige Charissa heeft een hobbelige weg afgelegd voordat ze kwam waar ze nu is. Na een moeilijke jeugd en een opleiding die ze niet afmaakte, kwam ze bij een leerwerktraject terecht waar ze haar talenten mocht ontdekken. Nu heeft ze een betaalde baan in de horeca en ze woont zelfstandig in een mooi appartement in Heerlen. Hoe heeft ze dat voor elkaar gekregen?

Nadat ze jong uit huis ging, hielp jeugdzorg haar verder. En later Job-2-Do ook. Deze club ondersteunt jongeren bij het vinden van woonruimte en passende activiteiten. Charissa vertelt: ‘Na de lagere school ging ik naar het MBO en koos voor de LWOO-opleiding voor Zorgassistent, niveau 1. Dit is Leerweg Ondersteunend Onderwijs. De klassen zijn kleiner, daardoor is er meer aandacht voor de leerlingen. Maar, in mijn tweede jaar kwam ik erachter dat deze opleiding toch niet echt iets voor mij was. Toen ben ik gestopt. Wat wilde ik dan? Een vervolgstap naar het regulier onderwijs was onder die omstandigheden iets te hoog gegrepen. Die tijd was best moeilijk. Gelukkig kon ik mijn ei kwijt in creativiteit en sporten. Zo kwam ik terecht bij Snow world in Landgraaf. Hier is een speciaal klimpark en veel hoge trappen. Heerlijk om al die treden op en af te rennen! Ik hou van sporten.’

Vreemde gezichten

Helaas stopte de ondersteuning van Job-2-Do. Charissa moest op zoek naar andere begeleiding. ‘In 2016 maakte ik kennis met Philadelphia. Al die nieuwe, vreemde gezichten vond ik best lastig. Die kon ik niet zomaar vertrouwen. Ik verhuisde naar Hoensbroek, boven de Eettafel. Dit is de ontmoetingsplek van Philadelphia. Ik woonde hier redelijk zelfstandig en had daarnaast ambulante begeleiding, ook van Philadelphia. Ik raakte gelukkig steeds meer vertrouwd met de mensen die mij wilden helpen. Zoals Simone en Evelien. Ze hielden rekening met mijn tempo. Door af en toe contact met hen te hebben, op mijn tijd en op mijn manier, kreeg ik volop de ruimte om te bepalen hoe ik het wilde. Dat was fijn. Ik kwam ook in aanraking met de mogelijkheden Mijn Netwerk. Dat zijn verschillende vormen van ondersteuning, zoals persoonlijke begeleiding, het volgen van cursussen, het bezoeken van de ontmoetingsplek en DigiContact als een extra stok achter de deur. Op die manier werkte ik aan mijn ontwikkeling. Mijn nieuwe huis voelde als een thuis, toen ik het op orde had gemaakt. Dat voelde goed!’

Als een speer

Charissa moest nog wel een moeilijke beslissing nemen. ‘In die tijd kwam ik erachter dat ik geen ruimte meer had voor mijn relatie. Die heb ik toen verbroken. Het paste niet meer en het stond mijn ontwikkeling in de weg. Gelukkig kreeg ik weer wat meer vertrouwen. Door wat er allemaal te doen was bij de Eettafel, ben ik de horeca ingegaan. Het begon met een leerwerktraject voor bedieningsassistent en toen ik eenmaal doorhad hoe het werkte, ging ik als een speer. Ik haalde in een jaar tijd dit certificaat. Ook liep ik stage bij lunchroom Jansen & Janssen in het centrum van Heerlen. De hulp die ik hier kreeg was erg fijn. Ze hebben me heel goed geholpen om zelfstandig mijn werk te doen. Inmiddels ben ik zelfs in dienst gekomen bij Jansen & Janssen. Hopelijk kan ik hier nog heel lang blijven! We serveren allerlei soorten koffie en maken heerlijke lunches klaar. Door corona bezorgen we ook allerlei lekkers aan huis, zoals bijvoorbeeld een high-tea. Ook kunnen mensen afhalen.’

Geen dromen meer

Gelukkig heeft Charissa haar baan gehouden, ondanks corona. ‘Je hoort ook wel dat mensen hun baan verliezen, omdat er minder klanten zijn. Gelukkig gaat het nu weer beter met de horeca, omdat er minder corona heerst. Ik ben blij dat ik ooit heb gekozen voor de horeca en vind mijn werk erg leuk.’ Dromen heeft Charissa eigenlijk niet meer, behalve dat ze graag meer uren zou willen werken in de lunchroom. Dan heeft ze geen uitkering meer nodig en kan ze helemaal zelfstandig haar leven opbouwen.

In de kaartenbak

Charissa woont inmiddels in Heerlen en niet meer boven de dagbesteding. Ze zorgt voor zichzelf en krijgt sinds december 2019 geen ambulante begeleiding meer. Simone Maassen, de collega die haar destijds samen met Evelien destijds begeleidde, vertelt dat Charissa een mooi voorbeeld is van een uitstromende cliënt: ‘We zijn erg trots op haar. Na de teleurstellingen die ze heeft gehad, durfde ze toch open te staan voor nieuwe kansen. Ze heeft haar talenten ontdekt en we hebben gezien hoe ze zich in een snel tempo ontwikkelde. Daar zijn we nog steeds erg blij mee. Het maakt ons werk de moeite waard!’ Charissa zegt: ‘Ik kan het nu zelf. Voor de zekerheid blijf ik bij mijn begeleiders in de ‘kaartenbak’ en ik mag ze altijd bellen. Dat is een fijn idee. Maar voorlopig red ik me prima zelf!’