Reeks verhalen van Anke van Dijk.

‘We hebben je kaartje ontvangen, Anke! Hoe was je vakantie?’ Ze hangen aan mijn lippen! ‘En hoe gaat het met jullie?’ ‘Ik mis mama’, zegt Ploon. ‘En ik ga vandaag naar de oogarts’. ‘Ik ga vanavond romantisch eten bij John!’ zegt Nel. Iedere woensdag gaat ze op bezoek bij John, die in een andere groep zit. Wat leuk dat de begeleiding heeft geregeld dat ze vanavond in de binnentuin romantisch lasagne gaan eten.

We gaan op pad! Naar het ijsboertje. Een lekkere wandeling door het bos. Beide dames hebben een prachtige rieten hoed. Ik voel me een beetje kaal zonder en beloof de volgende keer ook mijn hoed mee te nemen. Voor nu ga ik zonder op pad met deze diva’s. We hebben goede gesprekken onderweg over internet. ‘De verhalen staan op de website van Philadelphia.’ Aan de blikken zie ik dat dit ze niks zegt. Ik probeer het uit te leggen en laat het ze zien op mijn telefoon. ‘Zullen we er een boekje van maken, Anke?’ vraagt Ploon.

We fantaseren verder over het romantische verhaal. Ik help ze een beetje op weg en wanneer ik gegiechel hoor weet ik dat ik op de goede weg ben. ‘Daniël is een knappe blonde man. Hij doet heel stoer en zegt dat hij op basketbal zit. Maar... hij heeft helemaal geen spierballen. Nel komt er al snel achter dat hij gewoon basketbal via een spelletje op tv doet, dat is een tegenvaller.’

We komen jonge hondjes en jonge eendjes tegen onderweg. De dames vinden alles leuk en het verhaal moet even wachten. Bij de ijsboer hebben we het over homo’s. Nel vindt dat gewoon, maar Ploon vindt dat een beetje raar. ‘Maar stel dat ik een vrouw zou hebben in plaats van een man, zou je dat ook raar vinden?’  Maar dat vindt ze toch niet raar. Onbekend maakt onbemind, zullen we maar zeggen.

Een week later alweer, ik wil mijn vriendinnen graag meenemen naar een echt terrasje voor een kopje koffie. Dit wordt een nog echter uitje dan naar de boer voor een ijsje, dus gaan we ons optutten. Lippenstift, rouge en onderweg steken we nog wat bloemetjes in ons haar. Ik probeer het verhaal op te pakken, maar merk dat ze er niet zo'n zin meer in hebben en ook geen inspiratie. Weet je wat, als het winter is gaan we verder werken aan ons verhaal, nu is het tijd voor prietpraat.

En een man met een fietskar met drie hondjes en twee kindjes rijdt langs. ‘Ik stop even, dan kunnen jullie even kijken en ik uitrusten,’ zegt de man. Nel weet niet waar ze het eerst aandacht aan moet geven, de hondjes of de kindjes, ze vindt ze beide geweldig. Ploon zit ook mee te genieten.

‘3 cappuccino graag’. ‘Wilt u er iets lekkers bij?’. ‘Jaaaaa,’ zegt Nel. ‘Appeltaart!’ Nou daar wordt echt van gesmuld, ze zou het liefst haar bordje aflikken. Maar dat doen we niet, we zijn nette, opgetutte dames op stap. Terug op de locatie de nagels nog even gelakt in een mooie roze/bruine kleur. ‘Ik ga even leggen’, zegt Nel in plat Rotterdams. Logisch, het was weer een enerverende ochtend!

Hier vind je alle avonturen van Ploon & Nel.

Deel je vraag, idee, verhaal of kennis #wedoenhetsamen

Heb jij wel eens een vraag waarvan je niet weet aan wie je die moet stellen? Wil je belangrijke kennis delen met je collega’s? Of wil je simpelweg iets leuks aan anderen laten zien? 
 
We bouwen samen aan een online platform. Deel jouw input, het kost één minuut.

Of mail ons jouw input

Je krijgt altijd bericht van ons!