ODC De Rots in Purmerend is ruim een jaar geleden overgenomen door Philadelphia. Het was een onzekere tijd voor het team, maar het heeft uiteindelijk veel goeds gebracht. ‘De zorg is professioneler geworden. Je kunt meer proberen en je hebt meer ondersteuning.’

Sanne Meijer en Denise Sprenkeling werken nu ruim een jaar bij Philadelphia, bij ODC De Rots in Purmerend. Een jaar waarin niets en tegelijkertijd alles is veranderd. Want De Rots heeft een geschiedenis. En die begon als kinderbegeleidingscentrum De Ster. Op de kerstborrel in 2019 hoorde Sanne en Denise, samen met de rest van het team en met het team op de locatie in Amsterdam, dat De Ster failliet was. Als donderslag bij heldere hemel. Niemand had ooit maar iets gemerkt van problemen. Een treurig moment waar beide cb’ers niet te lang bij stil willen blijven staan. ‘Eind januari 2020 wisten we dat Philadelphia ons zou overnemen’, zegt Sanne (21) ‘Philadelphia kwam ons redden’, lacht Denise (29). Daar zijn ze blij mee. Iedereen koos ervoor om te blijven. Voor elkaar en voor de kinderen die aan hun zorg zijn toevertrouwd.

Van de Ster naar De Rots
De Ster bood jarenlang gespecialiseerde behandeling en begeleiding aan kinderen met een achterstand of een beperking in de leeftijd van twee tot en met zeventien jaar. Met dag-behandelgroepen, naschoolse en ambulante begeleiding. Begin 2020 is dagcentrum de Ster in Purmerend aangesloten bij Philadelphia. Afgelopen december heeft het centrum zijn nieuwe naam onthuld: ‘Orthopedagogisch Dagcentrum de Rots’. De Rots is er voor kinderen en jongeren met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking. Ze kunnen daar terecht voor dagbehandeling en naschoolse opvang.

Nieuw speelgoed

Voor de medewerkers veranderde er van alles, maar de kinderen hebben er niets van gemerkt, vertelt Denise. ‘De zorg ging gewoon door. Het enige is dat er nieuw speelgoed kwam en er spullen zijn aangeschaft die we echt nodig hadden. De ouders zijn met info-avonden en gesprekken meegenomen in het hele traject. Maar voor hen veranderde er eigenlijk ook niets omdat de begeleiding hetzelfde is.’ Denise en haar collega’s werken nu met de methode Triple-C. ‘Wij werkten vooral met ABA’, zegt Denise. ‘Daarmee leer je vaardigheden in kleine stapjes aan, volgens een gestructureerde methode en met heel veel herhaling en beloning. Kinderen waren gemotiveerd om het vooral heel goed te doen. Maar daardoor konden oefensituaties onnatuurlijk worden. Triple-C richt zich meer op het 'gewone' leven. Van proberen en "fouten" leer je ook. Dit sluit meer aan bij ons team, de kinderen en hun thuissituatie.’

Grote organisatie

En dat is natuurlijk niet het enige nieuwe. Philadelphia is een grote zorgorganisatie waarin je je weg moet zien te vinden. ‘Voorheen belde we gewoon de baas als er iets was, of we stuurden een berichtje’, vertelt Denise. ‘Hier heb je allemaal afdelingen en verschillende teams. Het is wel een enorme zoektocht om erachter te komen waar je moet zijn.’ Dat herkent Sanne. ‘Wij hadden nooit een HR-afedeling. Ja, er was een persoon en die deed ook nog tien andere dingen. Maar nu in onze zoektocht werken we als team ook goed samen. We zoeken dingen uit en delen dat met elkaar.’

Ze zijn het over eens dat een grote organisatie eigenlijk alleen maar voordelen biedt. ‘De zorg is professioneler geworden’, vindt Denise. ‘Je kunt meer proberen en je hebt meer ondersteuning. Als je laptop het niet doet, kun je bellen en dat wordt het meteen opgelost.’ Sanne vindt het fijn dat er ook specialisten als bewegingsagogen en logopedisten beschikbaar zijn. ‘En als je een lastig casus hebt, dan is er een speciaal team - team complexe casuïstiek - dat je daarbij kunt betrekken.’

Wat ook helpt bij is dat de locatie nu een manager zorg en begeleiding heeft die al bij Philadelphia werkte, Willemijn Dijkstra. Zij kent de organisatie en de lijnen natuurlijk veel beter.

Een veilige plek

Hoe onzeker de toekomst ook leek, een jaar geleden, het team in Purmerend bleef bij elkaar. Voor de kinderen, zegt Denise. ‘Ik vind het superbelangrijk dat je je als kind kunt ontwikkelen, stappen kunt zetten en plezier kunt hebben. Ik wil graag dat ze goede herinneringen hebben. Dat als ze later terugkijken, denken “bij De Rots was het leuk en fijn”. Wij werken op een instroomgroep en sommige kinderen hebben al negatieve ervaringen. Dan is het heel belangrijk om daar positieve ervaringen tegenover te zetten.’

‘Tijdens mijn opleiding kwam ik erachter dat er niet altijd een plek is voor kinderen’, vertelt Sanne. ‘Als ze bijvoorbeeld autisme hebben krijgen ze zo vaak “nee” te horen. Ze moeten opgroeien met plezier en vertrouwen. Ze moeten zich op hun gemak voelen en zich zo plezierig mogelijk ontwikkelen. Wij zijn die plek waar ze dit kunnen vinden.’

De Rots vangt zo’n 25 kinderen op in vier groepen. Sanne en Denise kennen ze allemaal. Denise: ‘Wij houden onvoorwaardelijk van onze kinderen.’

Groeispurt

Ze hebben het gevoel dat ze een jaar hebben kunnen oefenen en dat het komende jaar grotere stappen worden gezet. ‘We gaan verder met Triple-C-trainingen en we willen graag meer kinderen laten instromen zodat de groepen voller worden’, vertelt Sanne. ‘We gaan ook verbouwen en de tuin wordt vernieuwd.’ Denise vult aan: ‘De indeling van de groepen gaat ook veranderen. Meer kinderen bij elkaar van dezelfde leeftijd of niveau zodat ze van elkaar kunnen leren.’ Sanne besluit: ‘We werken aan de locatie, het gebouw, de groepen, de kinderen en aan onszelf. Ik verwacht dat we dit jaar een groeispurt gaan maken!’

Deel je vraag, idee, verhaal of kennis #wedoenhetsamen

Heb jij wel eens een vraag waarvan je niet weet aan wie je die moet stellen? Wil je belangrijke kennis delen met je collega’s? Of wil je simpelweg iets leuks aan anderen laten zien? 
 
We bouwen samen aan een online platform. Deel jouw input, het kost één minuut.

Of mail ons jouw input

Je krijgt altijd bericht van ons!