Loes is nog maar net uit haar Philadelphia autootje gestapt als ze haar naam hoort. Edwin staat bij de deur, vader knipoogt onder de vitrage door en moeder staat in de gang. Even later zitten ze - Loes op anderhalve meter afstand- aan tafel. Krullerige koffiekopjes op een Perzisch tafelkleed. Moeder wil net iets zeggen als de papegaai tussenbeide komt. Iedereen schiet in de lach. Loes voelt zich een oude bekende. Toch is ze hier vandaag voor het eerst.

Vanwege corona heeft zorgconsulent Loes tot nu toe alleen via beeldbellen contact gehad met de familie. Via de laptop heeft ze met Edwin gepraat over wonen bij Philadelphia. Over wat Edwin zelf kan en waar hij hulp bij nodig heeft. Ze heeft ook via de laptop kennis gemaakt met de rest van de familie. Moeder, vader -die in de nachtdienst werkt-, de vier poezen en de brutale papegaai van Edwin’s moeder.

Al die kleine details zijn waardevolle informatie voor de zorgconsulent, die als eerste Philadelphia medewerker contact legt met een nieuwe cliënt. Loes had zich zorgen gemaakt dat ze via de laptop misschien geen goed beeld had gekregen. Gelukkig blijkt tijdens haar eerste live gesprek in een veilige periode dat het wél goed gewerkt heeft. Ze heeft zelfs op afstand een ‘klik’ weten te maken met de familie. Belangrijk, want die klik tussen familie en Philadelphia moet nog járen mee gaan.