Ze schudt lopend haar paraplu uit en staat opeens voor de balie. Mevrouw De Vries wil weten waar ze haar bloed kan laten prikken. Voor de suiker. Marc -achter de balie- knippert. Knikt. 'Momentje alstublieft.' Marc pakt de telefoon. Overlegt. 'Mevrouw? Dat is in het gezondheidscentrum. Hier rechtsaf. Als u de pijl volgt komt u er vanzelf.' Mevrouw De Vries dankt en Marc zegt 'Graag gedaan, mevrouw!'

De begeleider van Marc vertelt dat mevrouw De Vries er niets van gemerkt heeft. Want het was even spannend voor Marc. Marc is namelijk bezig met een leerwerktraject van Philadelphia en deed examen als baliemedewerker. Samen met zijn begeleider had hij zich voorbereid. Ze hadden de weken ervoor allerhande situaties nagespeeld. Omdat Marc het beste leert van voorbeelden. Alleen had hij niet geoefend op mevrouw De Vries die bloed komt laten prikken.

Eigenlijk was het dubbel spannend. Marc had erop gerekend dat de vaste baliemedewerkster naast hem zou zitten. Maar vlak voor het examen begon vertelde dat ze het volste vertrouwen had in Marc en ging ze met haar telefoon naar het kantoortje. Alleen de examinator was er nog bij. Je kon Marc zien groeien. Gewoon meedoen. Zonder zijwieltjes. Daar leer je het beste van. En als het lukt kun je daar dubbel trots op zijn.