'Had die natte handdoek over de schouders nog geholpen?' 'Hoe gaat het met je asfaltbenen?' 'Wil je de foto’s nog zien van mijn blaren op dag vier?' Als je een groep Vierdaagse lopers bij elkaar zet hebben ze altijd genoeg onderwerpen om met elkaar over te praten. En er is één onderwerp dat altijd voorbij komt. 'Doe jij volgend jaar weer mee?' De een zegt al volmondig ja, terwijl de ander er nog een winter over na wil denken.

Gister mocht ik onze deelnemers aan de Vierdaagse van Nijmegen inhuldigen op het servicekantoor van Philadelphia. Met onze officiële Philadelphia-kruisjes. 3D-geprint door Puur Natuur. Het was bijzonder om al die bloemen en medailles te mogen geven aan de lopers, en aan de begeleiders die met ze meeliepen. Er waren ook bloemen en medailles voor alle ondersteuners en vrijwilligers. En natuurlijk voor Joop en Adrie die al zo veel jaar meedoen.

Vijf jaar geleden brachten Joop en Adrie zoon Johan voor het eerst naar de start van de Vierdaagse. Halverwege en aan het eind vingen ze hem op. Zo brachten ze heel dapper een balletje aan het rollen dat uitgegroeid is tot een nieuwe traditie bij Philadelphia. Ook dit jaar waren ze er opnieuw en gaven ze de ondersteuning waar lopers en begeleiders niet zonder kunnen. Joop reed de bus en Adrie kookte (samen met vrijwilliger Marion) voor 21 mensen. Zo is de vierdaagse een familiegebeuren geworden waar we trots op zijn. Dankzij Joop en Adrie.