‘Goedemiddag, Rick!’ Matthijs veert op als hij zijn begeleider in de kantine ziet. Dan staat hij opeens stil, drukt de handpalmen tegen elkaar, glimlacht en buigt. Iedereen die Matthijs kent weet hoe moeilijk het voor Matthijs is om zijn begeleider niet meteen om de hals te vliegen. Want zo zit Matthijs nu eenmaal in elkaar. Matthijs is de man van de stevige knuffels. Bij het begroeten, afscheid nemen en gewoon tussendoor slaat hij vaak en graag zijn armen om je heen. Maar nu even niet.

Met het versoepelen van de corona-maatregelen is het er niet makkelijker op geworden voor de cliënten van Philadelphia die bij Den Witten Haen in Dordrecht werken. De locatie is gesplitst in twee gescheiden compartimenten. In de lunchroom zijn met plaktape looproutes en pijlen aangebracht. Er staan extra tafels tussen de gasten en het bedienend personeel. En er is de eerste weken een extra begeleider (een handhaver) die erop let dat iedereen zich aan de nieuwe regels houdt.

Niets is zo moeilijk als gewoontes veranderen. Het is dan ook indrukwekkend om te zien hoe vindingrijk begeleiders op dit moment in het hele land voor iedere cliënt de beste manier zoeken om met al die nieuwe coronaregels om te gaan. Zoals afstand houden. Voor Matthijs -die zo van knuffelen houdt- blijft dat een grote uitdaging. Daarom heeft Rick hem verteld over de manier waarop mensen in Azië elkaar groeten. Met een buiging. Dat is de nieuwe coronagroet van Matthijs. Al is het nog wel even wennen.