Als Maaike haar handen ziet schrikt ze. Ze kan niet vertellen waarom. Ze kan niet praten. Wel lopen. Op de bank zitten. En de douchekraan vasthouden. Dat heeft ze in vijftig jaar allemaal stapje voor stapje geleerd. Soms verleert ze weer dingen. Ineens. En dan moet ze het opnieuw leren. Stapje voor stapje. Voor Maaike is de wereld een angstige plek, waar ze snel in paniek raakt. Door het zien van haar eigen handen bijvoorbeeld.

Tijdens een locatiebezoek vertelt de locatiemanager me over de familie van Maaike, haar zes vaste begeleiders en de gedragsdeskundige. Het is een hecht team dat de afgelopen jaren met elkaar heeft ontdekt wat Maaike kan en wat ze aankan. Om te zien en te begrijpen wat het beste werkt, wisselen ze regelmatig ervaringen uit. Zo blijft iedereen leren. Van elkaar. En van anderen.

Een gespecialiseerd therapeut onderzoekt verschillende mogelijkheden om Maaike gerust te stellen. Op een dag ontdekt ze dat Maaike volledig ontspant wanneer ze haar hand in een bakje warm water legt. Op een locatie waar het werk veeleisend kan zijn en waar je rekent in muizenstapjes is dit een onverwachte sprong vooruit. De groep heeft nu een nieuwe manier om angst en spanning bij Maaike weg te nemen. Een moment om te vieren!