Op haar 45ste is Jantine de eerste bewoner van haar woonlocatie met diabetes.  Dat kon er in 2020 ook nog wel bij. Twee keer daags bloedsuiker prikken en insuline spuiten is voor Jantine zelf te moeilijk. En de begeleiders op locatie hebben nog geen opleiding of ervaring met deze voorbehouden handeling. Natuurlijk kan thuiszorg bijspringen. Maar je wilt diabeteszorg vroeg of laat ook in huis aanbieden. De andere bewoners worden ook een jaartje ouder. Hoe organiseer je een training zonder al te grote risico’s dat je de locatie besmet?

Dit is één van de concrete redenen waarom het Leerhuis van Philadelphia samen met de afdeling Innovatie en Projecten de ‘meekijkbril’ test. Dit is een onopvallende bril met microfoon en camera waardoor een verpleegkundige in Amersfoort op zijn tablet kan meekijken met een begeleider in Sneek. Terwijl deze bijvoorbeeld een voorbehouden handeling leert, zoals een insulinepen instellen en injecteren in een oefenkussentje. Op diezelfde manier kan bijvoorbeeld ook een Arts voor Verstandelijk Gehandicapten, waarvan er in Nederland nog steeds te weinig zijn, straks misschien meekijken met een begeleider voor een consult op afstand.

We sluiten een jaar af waarin we gemerkt hebben hoe kwetsbaar we als mens zijn. En hoe hard we als organisatie moeten werken om iedereen veilig te houden. Tegelijkertijd is het ook een jaar geweest waarin we nieuwe dingen geleerd hebben. Met de uitbreiding van bijvoorbeeld DigiContact en de proef met de meekijkbril merken we dat technologie goede zorg niet in de weg hoeft te staan en zelfs kan helpen om -op afstand- betere zorg aan te bieden in de vertrouwde leefomgeving van de cliënt. 2020 heeft ons daarmee zeker ook goede dingen gebracht.