Je kunt haar aan de andere kant van de kamer horen smakken. Inge zit helemaal rechtop in haar rolstoel. Ze doet haar mond luid open en dicht. Ze straalt. En is dat een glimlach die om haar lippen speelt? Snel stopt de logopedist het lepeltje opnieuw in het schaaltje appelmoes. Schudt het af, totdat er een dun filmpje achterblijft en stopt hem bij Inge in de mond. Die zit er al helemaal klaar voor. Ze hapt naar het lepeltje. Je kunt zien hoe intens Inge geniet van de smaak van appelmoes.

Inge woont bij Philadelphia. Haar logopedist legt uit dat het moeilijk is om te begrijpen wat Inge precies denkt en voelt. Inge heeft hulp nodig om te bewegen. Als het tijd is om te verschonen of te wassen. Ze heeft hulp nodig bij aankleden en bewegen en ook hulp bij drinken en bij het toedienen van sondevoeding. Slikken is zo moeilijk voor Inge dat het een paar keer mis is gegaan. Ze verslikte zich en kreeg een longontsteking. Uit voorzorg kreeg ze daarom een voedingssonde. Voor de veiligheid.

Door de sonde verdween wel de smaak uit Inges leven. Daarom ging de logopedist samen met de moeder van Inge op zoek naar een manier voor Inge om iets van smaak te beleven. Ze probeerden ranja en tandpasta op de hand van Inge en nu proberen ze voor het eerst met een lepeltje en een filmpje appelmoes. Heel voorzichtig. En nu genieten ze met zijn tweeën, nee met zijn drieën, van dit bijzondere moment. Want wat vindt Inge appelmoes toch wonderbaarlijk lekker.