Gitaarakkoorden. Pompende baslijnen. Een harde roffel op het drumstel. En dan barst er een schorre schreeuwstem los. Als je er over hoort vertellen, zie je in gedachten de theekopjes uit de buffetkast trillen. Hajo heeft een volstrekt eigen keus als het gaat om de ideale achtergrondmuziek bij het ontbijt. Het is muziek waar hij vroeger niet echt van hield. Maar die hem nu helpt om zelfstandig te eten.

Zijn begeleider beschrijft Hajo als een vriendelijke jongeman. Donker haar, bruine ogen en een verzorgde snor. Jaren geleden kwam er voor Hajo abrupt een einde aan een brommerritje. En aan een relatief zorgeloos leven. Hij bouwt nu op een locatie van Philadelphia een nieuw leven op. Denken, onthouden, bewegen, alles is anders. Op goede dagen loopt Hajo achter een rollator. Op minder goede dagen is er de rolstoel.

Even op jezelf zijn was opeens een grote uitdaging voor Hajo. Om daarmee te oefenen probeerde hij met zijn begeleiders en een muziekexpert van Philadelphia verschillende soorten muziek. Met verrassende resultaten. Door stevige rockmuziek kan Hajo zijn spieren ontspannen. Onthoudt hij dingen. Kan hij zijn handen besturen. Weten we hoe het precies werkt? Voor een deel. Het belangrijkste is dat we weten wat het betekent voor Hajo.

Met het programma Philala werkt Philadelphia mee aan de zoektocht naar wat muziek kan betekenen als onderdeel van de zorg aan mensen met een beperking. Dat doen we samen met wetenschappers, gedragsdeskundigen en muziekexperts. Begin volgend jaar staan we stil bij verschillende opvallende cases, zoals het verhaal van Hajo. Benieuwd naar hoe wij muziek inzetten in de zorg? Ga naar Philala.