Vanavond eet Emir niet bij de Philadelphialocatie waar hij woont, maar bij zijn ouders. Er staat een familiefeestmaal klaar. Vader komt binnen met versgebakken brood onder de arm. Uit de keuken komen de heerlijkste geuren. Op tafel staan verse dadels. Emir kijkt er met een schuin oog naar. Het is gezellig en spannend tegelijk. Straks is het tijd voor de Iftar. Het moment waarop je het vasten verbreekt. Met een gebed, een oneven aantal dadels en een glas melk.

Voor een moslim is Ramadan veel dingen tegelijk. Het is een periode van bezinning en inkeer. Het is een fysieke opgave, vooral wanneer de vastenmaand in de zomer valt en de dagen lang en de nachten kort en gebroken zijn. Het is ook een tijd waarin je heel intensief en emotioneel de band voelt die je met je familie hebt. In de rituelen, de momenten en de maaltijden die je met elkaar deelt, voel je hoe je liefdevol opgenomen bent in een groep.

Het Suikerfeest is een hoogtijdag. Een feestelijk familiegebeuren bij uitstek. Emir kijkt ernaar uit. Want wanneer je een belangrijk religieus feest meeviert, bijvoorbeeld in je eigen familie, doe je mee en hoor je erbij. Het is ook een feest waarmee Emir zijn eigenheid onderstreept. Dezelfde eigenheid waar Philadelphia ook aan hecht. Want waarden die je met je met elkaar deelt en vrijheid om je eigen geloof te beleven helpen je om het beste uit jezelf te halen.

Greet Prins

Voorzitter Raad van Bestuur

Deze column gaat over de ervaringen en het persoonlijke leven van echte mensen. Om hun privacy te beschermen, veranderen we daarbij meestal details en namen.