“Dat vond ik best eng.” Het komt er wat aarzelend uit. Bernd kijkt schichtig de groep rond. En is opgelucht als hij instemmend geknik ziet. Het had behoorlijk gespookt die nacht. Knetterende bliksems, gloeiende donderslagen. Het was in de eerste week dat de bewoners van de groepswoning kennis maakten met slimme nachtzorg. Bernd had met DigiContact gebeld en vond het fijn om even met iemand te praten die hem gerust kon stellen.

De locatiemanager vertelt over het kringgesprek met de bewoners. Een van de vele gesprekken tijdens de kennismakingsperiode. Gesprekken met verwanten, met bewoners, met begeleiders. En gesprekken met bewoners én begeleiders én verwanten. Want als je met elkaar een nieuwe manier van werken bespreekt merk je pas hoe vervlochten je levens zijn. Hoeveel je met elkaar te bespreken hebt. En ook … wat je liever niet met elkaar deelt.  

Want tijdens de kennismaking komt ook dat onderwerp aan de orde. Bernd geeft bijvoorbeeld aan dat hij liever zelf aan zijn moeder vertelt over dat onweer.  En niet zijn begeleider. Hij is een volwassen man. Jong volwassen misschien en misschien heeft hij soms ondersteuning nodig, maar hij bepaalt zelf wat hij wel en niet aan zijn moeder vertelt. Daar is hij een stuk duidelijker in geworden tijdens de gesprekken over slimme nachtzorg. Zo kan praten over wat je doet de manier veranderen waarop je naar jezelf kijkt.