Bijna was de Kerstviering in het water gevallen. Op de middag van de viering moesten er op de Breehof in Bennekom twee bewoners getest worden op corona. Opeens ging de feestelijke muziek uit die de hele ochtend al geklonken had. De bewoners moesten direct naar hun appartement. Ze waren net klaar met servetten vouwen, menu’s klaarzetten en tafeldekken. In de keuken stond nog een grote pan met stoofpeertjes te pruttelen. Hoe moest het nu verder gaan?

Ook voor Annemarie is het een tegenvaller. Haar begeleidster vertelt dat Annemarie er zich al dagen op had verheugd om mondharmonica te spelen tussen de gangen door. En om het gedicht voor te dragen dat ze voor de gelegenheid heel precies had overgeschreven uit het boek. Ze had de avond van te voren nog haar zondagse kleren klaargehangen, met de nieuwe groengeblokte shawl. In je eentje eten op je eigen appartement is toch echt een stuk minder feestelijk.

Om 15:20 komt er een telefoontje van de GGD. De testen zijn negatief. Ze kunnen toch nog aan tafel met elkaar. Het voelt bekend en toch anders dan anders, zoals zo’n beetje alles dit jaar. De band van de kerk kon niet langskomen. Ze zijn immers geen onderdeel van het gemeenschappelijke huishouden dat bewoners en begeleiders samen vormen. Maar ze hebben wel een USB gestuurd met een opname die ze speciaal voor de bewoners gemaakt hebben.

Dit jaar staat er huzarensalade met forel, zalm en garnaaltjes op het menu, daarna champignon bouillon, als hoofdgerecht is er zalm in bladerdeeg en aardappelkroketjes met stoofpeertjes en als toetje zijn er ijscomannetjes. Voor de bewoners wordt het toch nog een betoverend mooie avond samen. Tussen de gangen door speelt Annemarie op haar mondharmonica en draagt ze het gedicht voor dat ze zo zorgvuldig heeft overgeschreven. Zo wordt het toch nog Kerst.

Kijk eens aan, kijk eens aan,
Steek nu alle kaarsen aan,
Hang de sterren in de bomen.
Want het Kerstfeest is gekomen.
God is goed voor ons geweest.
Vier vandaag het mooiste feest.

Alzo lief heeft God gedacht,
dat een kind de vrede bracht.
Eng’len zongen in de hoge
Herders durfden te geloven
dat de liefde overwint,
door het wonder van dit kind.