Ze ligt iets langer dan een uur in bed als de deur zachtjes open gaat. 'Hallo Annelies.' Klinkt het door het schemerlicht. De begeleider van Annelies komt voorzichtig de slaapkamer in. 'Ik kom even bij je kijken. Vind je het goed dat ik je kom verschonen?' De begeleider verwisselt snel en stil het incontinentiemateriaal. Als het bedrek weer naar boven gaat is Annelies alweer ergens tussen sluimeren en slapen. Ze dommelt langzaam weg.

Philadelphia heeft nu bijna drie jaar ervaring met incontinentiemateriaal met een sensor die je op afstand uitleest. Een begeleider gebruikt het voorbeeld van Annelies als ze uitlegt wat volgens haar de grootste winst van die sensor is. Ze kan met de sensor een cliënt met een ernstige meervoudige beperking zoals Annelies precies op tijd verschonen. Een uur later en Annelies was wakker gemaakt uit een diepe slaap. Nog later en Annelies was wakker geworden in een nat bed.

In beide gevallen had Annelies een gebroken nacht gehad. En iedereen weet hoe gammel je je dan ’s ochtends kunt voelen. Zoiets moet voor Annelies nog vervelender zijn, omdat ze er door haar beperking niet over kan praten. Dankzij de slimme sensor slaapt Annelies beter. En dat merk je volgens de begeleider vooral overdag. Want je kunt aan het gedrag en de conditie van Annelies zien dat ze -dankzij die sensor- overdag beter in haar vel en in haar energie zit.  

Meer lezen over slim incontinentiemateriaal in de praktijk? Kijk dan op deze pagina voor meer informatie.